Heeey

Na lange tijd niks meer te hebben geschreven, heb ik besloten toch maar weer eens te beginnen. Op dit moment ben ik met 8 jongeren van de voyage for the future in Poznan, Polen. Aankomende week zullen wij de klimaatonderhandelingen van de VN gaan bijwonen en zelf ook lobbyen. Sinds de Noordpoolreis hebben wij niet stil gezeten (ondanks er niks meer gebeurde op de blog). The GreenFinger project is een feit. De campagne, die op de noordpool begon heeft een kick off tussen alle belangrijke politici. Voor wie nog niet weet wat the GreenFinger Project is: www.mygreenfinger.org. Morgen begint de conferentie. Morgen zullen wij dus aanwezig zijn bij de onderhandelingen en natuurlijk ook met de jeugd praten. Wanneer er internet is komt er natuurlijk een bericht van mij! Zie je dan!

“Changing attitudes towards climate change is not like selling a particular brand of soap – it’s like convincing someone to use soap in the first place”.

Soli Townsend begon daarmee haar presentatie: “Naked on the Arctic beach”, een presentatie over de communicatie strategie van klimaatverandering. Soli werkt voor haar eigen bedrijf “Futerra”, een marketingbedrijf dat zich compleet richt op de marketing rondom klimaatverandering. Zij vertelde ons dat mensen, wanneer het gaat om klimaatverandering, in te delen zijn in drie groepen: Settlers (familie gericht en kan/wil zelf niks veranderen), prospectors (status gericht) en pioneers (introvert, rationeel en toekomst gericht). Deze drie groepen zijn zo verschillend dat je je maar op één groep tegelijk kan richten. Zelf ben ik, denk ik, een mix tussen prospector en pioneer. Soli leerde ons hoe we onze boodschap over kunnen brengen en welke woorden je daarvoor wel of niet moet gebruiken.

Deze presentatie kwam op precies het juiste tijdstip. Diezelfde dag hadden ik en Evanne een interview voor de camera. We moesten hiervoor in de sneeuw voor een oud, ontzettend scheef staande, houten jagershutje gaan staan. Één keer blazen en hij leek om te vallen. Door de interviews die we moesten doen (Nederland, Canada en Japan alleen) hebben we ongeveer 2 uur stilgestaan in de kou, gelukkig was de gids zo aardig dat hij een grote kan warme chocolademelk had meegenomen. Op die manier konden we de kou doorkomen.
Omdat dit een van de laatste dagen is op de boot hadden we ook nog een leuke afsluiting. We hadden een barbecue met muziek op het achterdek! Lekker even tijd om te dansen en aan niks te denken. Waarschijnlijk zijn wel alle ijsberen in een straal van 4 km op dit moment naar ons toe aan het lopen door de barbecue geur.
Wat we ook nog eens te horen hebben gekregen is dat net bevestigd is dat we woensdag naar de kroonprinses, jaja kroonprinses van Noorwegen gaan, Mette Marit. Een probleem is wel dat we 1,5 uur ingepakt in wetsuits in Zodiac heen moeten varen en weer 1,5 uur terug. Je moet er wat voor over hebben…
Op dit moment word er geschreeuwd dat er belouga wales gespot zijn, ik verzin dit niet!!! Ik wil dus wel even naar boven rennen om ze te zien!!

Terug van het koude dek kan ik weer verder met schrijven. Het waren belouga’s maar niet meer dan een paar witte stipjes jammergenoeg.

Als laatste wil ik nog even kort iets proberen te zeggen over hoe wij, als ambassadeurs, deze reis persoonlijk ook ervaren. Ik ga proberen dit goed op te schrijven, maar ik weet niet of dit gaat lukken. Voor ons is deze reis meer geworden dan het redden van het klimaat namelijk. Veel mensen zijn zichzelf tegengekomen, waaronder ik. Na één uur gepraat te hebben met Marie-Jeanne, onze Nederlandse begeleidster van het Wereld Natuur Fonds, terwijl we aan land waren, bleek dat ik mezelf niet eens goed kende of in ieder geval bij bepaalde belangrijke dingen niet heb stil gestaan. De Noordpool doet blijkbaar echt iets met je, ook al had ik dat van tevoren echt niet verwacht. Ik hoop dat dit duidelijk genoeg is, zo niet dan hoor ik het graag! Dat was het voor vandaag! Doeegg!

Dear Jens Stoltenberg,

We are the students of WWF’s Voyage for the Future, a 10-day boat voyage in Svalbard, Norway. We represent nine countries with vested interests in the Arctic. We have come together because we are concerned about the many issues regarding the Arctic region, including climate change. On our trip, we have come face to face with these problems and discussed many potential solutions that we would like to share with you.

You take a break for summer. Climate change does not. This summer, Arctic sea ice levels are predicted to be the lowest in history by far. Youth in every corner of the world consider climate change to be the defining issue of our time. Thank you so much for your help so far in tackling the climate crisis, particularly your pledge of 15 billion NOK to end deforestation. We propose a meeting with you to discuss your continued role in a sustainable future on Friday, June 20th, before we return home to our respective countries. Would you prefer a meeting for breakfast or lunch? Thank you for your time.

Sincerely,
The WWF Voyage for the Future:

Maria Waag – Norway
Karl Oskar Teien – Norway
Evanne Nowak – Holland
Michiel Jansen – Holland
Greta Hamann – Germany
Johannes Barthelmess – Germany
Emma Bierman – United Kingdom
Casper ter Kuile – United Kingdom
Jeremy Brammer – Canada
Jayme Collins – Canada
Sven Heijbel – Sweden
Nanny-Maja Anderback –Sweden
Ekatarina Levitskaya – Russia
Dmitry Vladimirov – Russia
Yuriko Murakami – Japan
Shunta Takagi – Japan
Ben Wessel – United States
John Monaghan – United States

“De kans op een ijsbeer zal vandaag niet heel erg groot zijn”, dat is wat onze gids tijdens het ontbijt tegen ons zei. Twee uur later, terwijl wij allemaal druk bezig waren met een discussie over de politiek in relatie met klimaatverandering, schalde er een stem door de intercom: “Polar bear spotted! Everyone get out and look!”

Ineens waren meningsverschillen niet meer belangrijk en rende iedereen zo snel mogelijk naar buiten. Wat bleek, onze Noorse fotograaf vond het niet meer interessant om onze discussie te fotograferen en was naar buiten gegaan. Daar zag hij met het blote oog een ijsbeer op ongeveer 3 kilometer afstand. Tot op heden is het ons nog steeds een raadsel hoe hij dit deed. Uiteindelijk zijn we de ijsbeer genaderd op een afstand van ongeveer 20 meter. Neil Hamilton, directeur van het Articprogramma van WWF, vertelde dat deze ijsbeer weldoorvoed was. Dit was te danken aan het feit dat er dit jaar veel meer pakijs is blijven liggen dan normaal.

Hierdoor is het voor de ijsberen makkelijker om op zeehonden te jagen. Hij verzekerde wel dat al dit ijs dit jaar zou verdwijnen, omdat bijna al het ijs 1 jarig ijs is. 2008 wordt het slechtste jaar tot nu toe volgens hem. Zonder pakijs kan de ijsbeer niet meer jagen, niet meer leven en dus ook niet meer zo schitterend gefotografeerd worden als vandaag! Spotted op 80 graden noord. Dit jaar in ieder geval nog.

Zodiac power

Iedereen weet wat een Zodiac is? Wat een gletsjer is? Zo niet, zie hier…

Niet alleen Appie was aanwezig maar ook een lokale gids. Hij vertelde hoe de lokale bevolking omgaat met de aanwezigheid van ijsberen. IJsberen zijn niet alleen prachtige dieren, maar ook heel erg gevaarlijk. Wanneer ijsberen naar een groep toekomen en de groep zelfs bedreigen is het nog steeds strafbaar deze dieren te doden. Het doden van een ijsbeer mag alleen uit noodweer en is even erg als een moord zo bedreigd zijn ze. Door de klimaatverandering komen de ijsberen steeds vaker naar de bewoonde wereld , omdat eten voor hen steeds moeilijk te vinden is. Niet leuk voor de ijsberen EN de mensen.

Na voor het eerst in mijn leven een complete nacht geen donker te hebben gezien, zijn we vroeg opgestaan en begonnen we met een rondleiding in de omgeving van Longyearbyen. Longyearbyen is een echte onderzoeksstad in het zuiden van Svalbard.

De rondleiding werd geleid door een Nederlandse onderzoeker genaamd Appie. Hij is niet de oprichter van Albert Heijn, maar weet erg veel over het klimaat op Svalbard nu en een paar miljoen jaar geleden. Hij vertelde onder andere dat Svalbard een paar miljoen jaar geleden helemaal niet zo koud was als het nu is. Er waren zelfs nijlpaarden te vinden! Op dit moment wordt het volgens hem steeds warmer, wordt het zwembroekenweer?

Niet alleen ik ben bezig met een blog over deze noordpoolreis. De andere 17 ambassadeurs zijn ook nonstop aan het schrijven. Je kan het hier vinden!

Vandaag zijn we niet alleen aangekomen, maar ook naar de enige universiteit van Svalbard gegaan. Daar hebben we gepraat met Olav Mathis Eira, een kleine, rustige, rendierherder. Hij vertelde over zijn leven als herder. Hoe hij leeft met en voor zijn dieren, hoe hij ook met de natuur leeft. Tevens vertelde hij hoe zijn eigen leefomgeving aan het veranderen was. Het wordt niet alleen steeds moeilijker voor hem om het weer te voorspellen, maar ook om zich veilig over het ijs te begeven. Het was al regelmatig gebeurd dat er sneeuwscooters door het ijs waren gezakt en mensen en dieren verdronken. “I’m not a scientist, but it has to be global warming”, dit bleef hij herhalen in gebrekkig Engels. Het zijn onzekere tijden voor hem. Kan hij zijn rendieren genoeg eten geven? Een paar jaar geleden is hij overgegaan van rondtrekken voor voedsel naar het geven van voedsel omdat de planten die de rendieren eten aan het verdwijnen zijn door de opwarming van de aarde. Hij ziet zijn toekomst niet goed in. Zal dit ook zo zijn?

We zijn er!! Aangekomen op 77 graden noord. Wit, koud en rotsachtig. Het is hier ongeveer rond het vriespunt, dus we hebben ons goed ingepakt. Op dit moment zitten alle ambassadeurs (Nederland, Noorwegen, Zweden, Duitsland, Engeland, Amerika, Canada, Rusland en Japan) te werken aan hun blogs. Het is nu 23.34 en nog steeds compleet licht. Vanwege het gebrek aan Westerse hulpmiddelen zal het filmpje van vandaag morgen komen. Afwachten dus!

Check onze eerste videoreportage: