Vandaag zijn we niet alleen aangekomen, maar ook naar de enige universiteit van Svalbard gegaan. Daar hebben we gepraat met Olav Mathis Eira, een kleine, rustige, rendierherder. Hij vertelde over zijn leven als herder. Hoe hij leeft met en voor zijn dieren, hoe hij ook met de natuur leeft. Tevens vertelde hij hoe zijn eigen leefomgeving aan het veranderen was. Het wordt niet alleen steeds moeilijker voor hem om het weer te voorspellen, maar ook om zich veilig over het ijs te begeven. Het was al regelmatig gebeurd dat er sneeuwscooters door het ijs waren gezakt en mensen en dieren verdronken. “I’m not a scientist, but it has to be global warming”, dit bleef hij herhalen in gebrekkig Engels. Het zijn onzekere tijden voor hem. Kan hij zijn rendieren genoeg eten geven? Een paar jaar geleden is hij overgegaan van rondtrekken voor voedsel naar het geven van voedsel omdat de planten die de rendieren eten aan het verdwijnen zijn door de opwarming van de aarde. Hij ziet zijn toekomst niet goed in. Zal dit ook zo zijn?